Het leven van R.N. Elliott

”De patronen zijn misschien niet altijd even duidelijk, maar ze vormen een methode die de trend vaststelt en geven een duidelijke waarschuwing voor een ommekeer in de markt.” 

Van wie deze woorden zijn? Van Ralph Nelson Elliott. En waar ze over gaan? Zijn ontdekking dat de financiële markten zich in vaste patronen voortbewegen. 

Deze patronen worden decennia later nog altijd veelvuldig gebruikt, maar helaas ook misbruikt. Interessant is de nederigheid die door zijn woorden naar voren komt. Hij geeft de kracht, maar ook het zwakke punt eerlijk aan. Maar hoe kwam hij tot het vinden van deze patronen? Na het lezen van dit artikel weet u het. 

Bovendien heeft u dan inzicht in het leven van deze intelligente en bijzondere man.

Ralph Nelson Elliott is ruim 146 jaar geleden geboren in de Verenigde Staten, op 28 juli 1871. 

Naast zijn twee ouders had hij een oudere zus.  Aan het eind van zijn tienerjaren verhuisde hij vanuit Kansas naar Texas. 

R.N. Elliott

Als tiener leerde Ralph om vloeiend Spaans te spreken en te schrijven. Ook begon hij een liefde te ontwikkelen voor Mexico, dat bijna 250 kilometer verder zuidwaarts lag. Zijn volgende stap is daarom eigenlijk geen verrassing. Op zijn 20e verliet hij namelijk zijn ouderlijk huis om daadwerkelijk naar Mexico te gaan. Daar werkte Ralph bij de spoorwegen, die toen volop aan het opkomen waren. Hij had in Mexico meerdere banen:

  • Lineman: verantwoordelijk voor het aanleggen en onderhouden van de bovenleidingen van het spoor.
Biografie R.N. Elliott
Een Lineman zoals R.N. Elliott dat ooit was
  • Treindienstleider: het aansturen van de wissels en zorgen dat de treinen veilig aankomen en vertrekken
  • Stenograaf: het noteren van gesprekken in het tempo waarin ze uitgesproken worden
  • Telegrafist: het versturen en ontvangen van telegrammen, meestal in morse-code.
Biografie R.N. Elliott
En een telegrafist, zoals R.N. Elliott dat ooit was

Er is verder niets bekend over zijn (eventuele) schoolcarrière. Wel is bekend dat hij rond zijn 25e ging werken als accountant. Hij gebruikte zijn jarenlange ervaring bij de spoorwegen door zich als accountant te specialiseren in spoorwegen. 


Op zijn 32e stapte Ralph in het huwelijksbootje met een vrouw uit New York. De daaropvolgende 25 jaar zou hij voornamelijk werkzaam zijn bij spoorbedrijven in Mexico en Midden-Amerika. Daar leidde hij gezien zijn professie een behoorlijk avontuurlijk bestaan. Zo was hij een volwaardig paardrijder en bevond hij zich in de hogere kringen met luxe en comfort. 

Daar was hij echter niet altijd. Elliott had namelijk ervaring met het eten van eekhoorns, hagedissen, papegaaien, vossen en slangen. 

Maaltijden die je niet direct verwacht bij de upper class.

Het leven van R.N. Elliott

Zijn werk had niet te lij­den onder deze maalti­j­den. Een opgaande lijn ken­merk­te namelijk zijn car­rière. Het werk van Ralph hield in dat hij ver­ant­wo­ordelijk was voor finan­ciële reor­gan­isaties van meerdere bedri­jven. 

Dat deed hij door nieuwe manieren van boekhouden te intro­duc­eren, die een andere manier van toewi­jzen behelzen dan de meth­od­es die toen­ter­ti­jd vaak wer­den gebruikt. 

Als onafhanke­lijkde accoun­tant, je zou hem ZZP-er kun­nen noe­men, heeft hij meerdere bedri­jven geholpen. Hij hielp nooit meer dan één bedri­jf tegelijk, zodat hij zich volledig op dat ene bedri­jf kon focussen. Zijn resul­tat­en waren echter uit­stek­end en zo gebeurde het dat hij gedurende de jaren een naam als expert had opge­bouwd in het werkge­bied van reorganisaties.

Externe fac­toren zorgden voor een noodged­won­gen vertrek van Elliott uit Mex­i­co in 1911. Meerdere geweld­dadi­ge rev­o­lu­ties von­den plaats, waar­na de pres­i­dent van de V.S in Mex­i­co verbli­jvende Amerika­nen som­meerde te vertrekken. 

Elliott vertrok naar Los Ange­les. Daar kende hij een moeil­ijkere peri­ode. Hij had drie ver­schil­lende banen in 4 jaar tijd, sol­lici­teerde vaak en dacht eraan om weer terug te gaan naar Mid­den-Ameri­ka. Zijn ken­nis en kunde werd node gemist op som­mige plaat­sen. Zo was er een oproep uit Cuba, waarin stond: ”Your ser­vices bad­ly need­ed”

Naar het schi­jnt, was hij een van de meest getal­en­teerde accoun­tants in dat werkge­bied, zek­er in de regio Mid­den-Ameri­ka. Dat was deels te danken aan zijn vaardigheid om vloeiend Spaans te spreken en te schrijven.

Uitein­delijk besloot hij om terug te keren naar Mex­i­co, ondanks de poli­tieke span­nin­gen die er heer­sten. Daar bleef hij 2 jaar en rond zijn 50e lev­en­s­jaar ver­huis­de hij met zijn vrouw naar New York. 

We hebben het inmid­dels over het begin van de jaren 20 van de vorige eeuw. Het is niet duidelijk wat de exacte reden was dat ze juist naar New York zijn ver­huisd. Het kan werkgere­la­teerd zijn, maar mogelijk ook omdat zijn vrouw daar oor­spronke­lijk van­daan kwam. Hij stopte met het sol­liciteren naar werk in Mid­den-Ameri­ka. Blijk­baar beviel New York ook. Wel hield hij drang om te reizen.

Cor­re­spon­den­tie uit die tijd maakt duidelijk dat hij naar Cana­da, Duit­s­land, Enge­land en Frankrijk is geweest. 

Onder­tussen begon hij zijn exper­tisege­bied te ver­leggen van spoor­we­gen naar hore­ca. Denk hier­bij aan restau­rants, café’s en tea rooms. Om bek­end­heid op dat gebied te kri­j­gen, sloot hij zich aan bij de mak­ers van een mag­a­zine over tea rooms. Dat was een sterk opkomende markt in deze peri­ode. Zijn medew­erk­ing werd aangekondigd met een pagi­navul­lende intro­duc­tie van Elliott. 

Daar ging hij in op zijn visie van accoun­tant zijn. Blijk­baar was dit niet zomaar een intro­duc­tie, want op basis hier­van werd hij door de Uni­ver­siteit van Colum­bia uitgen­odigd om te spreken over zijn werkge­bied. 

Helaas had hij andere ver­plichtin­gen, waar­door het nooit door is gegaan.

Het reis­ge­drag van Elliott zorgde ervoor dat hij in con­tact kam met vele invloedrijke mensen. Een daar­van was Jere­mi­ah Jenks, die onder andere rechter, poli­tiek adviseur en auteur was van meer dan 20 boeken.

Jeremiah Jenks
Jeremiah Jenks; invloedrijk en onder de indruk van R.N. Elliott

Jere­mi­ah was tevens onderdeel van de Raad van Bestu­ur van meerdere spoor­we­gen, waaron­der die van Nicaragua. Een land, inder­daad, in Mid­den-Ameri­ka. 

Er was dus duidelijk gemeen­schap­pelijke inter­esse met Elliott. In 1924, Elliott was 53, werd hij door Jenks voorgesteld om hoofd accoun­tant van Nicaragua te wor­den. Dat deed hij twee jaar. De ervar­ing die hij bij bedri­jven had opgedaan, ging hij toepassen op een heel land. Voor­waar geen sinecure. Na enkele maan­den kwam dit ten einde en Elliott ging opnieuw werken in de spoor­weg­branche van Mid­den-Ameri­ka. 

Dit zou de laat­ste baan van hem zijn in dit werkge­bied. Tij­dens deze werkzame peri­ode, schreef hij een boek dat was gebaseerd op zijn bij­dra­gen in het mag­a­zine over de hore­ca. 

De titel luid­de Tea Room and Cafe­taria Managment.

Tea Room Cafeteria Management Elliott
Voordat Elliott zich bezighield met beurzen, was hij expert op het gebied van horeca

Het boek ontv­ing goede recen­sies in toon­aangevende bladen, waaron­der de The New York Her­ald Tri­bune. Zijn gave om zak­en geor­gan­iseerd te vertellen, werd geroemd en is iets wat in zijn lat­ere werk omtrent de Elliott Wave the­o­rie ook duidelijk naar voren zou komen. 

Elliott ging weer werken in de hore­ca en ver­li­et daar­voor zijn baan met een salaris van omgerek­end naar nu ruim $300.000 na belastin­gaftrek. Hij vertrok naar New York om zijn boek te pro­moten en zijn naam als expert in dit vakge­bied defin­i­tief te ves­ti­gen. Daar­naast was er een andere, min­der leuke reden voor hem om weer naar Ameri­ka terug te keren. 

Hij had namelijk een ziek­te aan zijn maag en dar­men opgelopen. Jaren­lang was hij zon­der ziek­tes de wereld rond gereisd, maar aan dat geluk” was nu dus een eind gekomen. In de VS was de gezond­hei­d­szorg op dat gebied beter dan in Midden-Amerika.

Rond zijn 56e ver­huis­de Ralph weer naar Los Ange­les. Daar lei­d­de hij een rustig bestaan, zon­der veel werken, reizen en ver­huizen van hotel naar hotel. Zijn goede ref­er­en­ties zorgden ervoor dat hij ook in Los Ange­les snel weer wat op kon bouwen. Zo werd hij bijvoor­beeld uitgen­odigd om te komen spreken op wat gezien kan wor­den als de Amerikaanse Hore­ca­va. 

Dit leverde nieuwe opdracht­gev­ers op, waar­door zijn toekomst er weer wat rooskleuriger uitzag. Maar juist op dat moment kreeg zijn gezond­heid een nieuwe klap te ver­duren. Zo erg dat hij zelfs bedlegerig werd. 

Op 58-jarige leefti­jd werd de avon­tu­urlijke en pro­duc­tieve Elliott op deze wijze ged­won­gen om zijn werkza­amhe­den te stak­en en om vroegti­jdig met pen­sioen te gaan.

Wall Street Crash 1929

We hebben het hier over de peri­ode van eind jaren 20 van de vorige eeuw. De Dow Jones was enorm opgelopen zoals de grafiek hier­boven laat zien. In 1929 startte echter de crash die de koers dec­imeerde. 

Dit was een erg bewogen beurspe­ri­ode en dat trok de aan­dacht van Ralph. Hij las het boek Dow The­o­ry van Robert Rea en meldde zich aan bij de aanslui­tende advies­di­enst van Rea. We hebben het hier over het jaar 1932 en Ralph is inmid­dels 61 jaar oud. Vanaf dat moment was er geen weg terug meer. Alle focus van Ralph ging naar het bestud­eren van het gedrag van de aan­de­len­markt. 

Een onderdeel van de Dow The­o­ry is de vast­stelling dat beurzen alti­jd een trend hebben en dat de beweg­in­gen vaak overeenkom­stige patro­nen lat­en zien. Dit lag ongetwi­jfeld aan de basis van wat uitein­delijk de Elliot Wave The­o­rie zou worden.

Elliott bestudeerde zelf de grafieken en deed dat zeer uit­ge­breid. Hij bekeek grafieken op de schaal van een jaar, maand, dag, uur en half uur en deed dat boven­di­en van meerdere indices. Ralph maak­te zelf grafieken op basis van de tape” van een aan­de­lenkan­toor bij hem in de buurt. 

Het leven van R.N. Elliott
Koersdata aflezen zoals R.N. Elliott dat moest om er daarna handmatig grafieken van te maken

Er gaat al veel tijd zit­ten in het bestud­eren van al die grafieken. Laat staan als je de grafieken eerst nog zelf moet mak­en! 

De eerste con­touren van een the­o­rie begonnen zich in 1934 te man­i­festeren. Na twee jaar grafieken mak­en en bestud­eren had Elliott een aan­tal vaste ken­merken vast­gelegd die hij op elke tijd­schaal had ont­dekt. Lat­er zou een groot deel van deze ont­dekkin­gen bek­end komen te staan als frac­tal­en. 

Vol­gens wikipedia een figu­ur dat is opge­bouwd uit delen die min of meer gelijkvormig zijn met de figu­ur zelf”. 

Fractalen Elliott

Dit ver­schi­jnsel komt ook voor in de natu­ur. 

Hier­boven staan voor­beelden van een blad, sneeuwvlok, Broc­coli en een schelp van een Nau­tilus.
Dit werk was alle­maal zeer belan­grijk, maar toch zat Ralph op zwart zaad. Zijn ziek­te veroorza­ak­te veel uit­gaven en hij kon zijn voor­ma­lige werk als accoun­tant in de hore­ca niet voortzetten. 

Daar­naast werk­te zijn vrouw niet en had­den zijn beleg­gin­gen veel ver­lies opgelopen door de crash van 1929 – 1932. Er moest dus iets gebeuren en op zijn 64e besloot hij om zijn ont­dekkin­gen over de aan­de­len­mark­ten aan iemand uit de finan­ciële wereld te lat­en zien. 

Elliott was geabon­neerd op een aan­de­len dienst van meneer Collins en besloot zijn bevin­din­gen aan hem te lat­en zien. In feb­ru­ari 1935 stu­urde Ralph een 17 pagina’s tel­lende essay genaamd The Wave Prin­ci­ple”, Het Gol­ven Principe. 

En op de eerst bladz­i­jde daar­van doet hij de uit­spraak over wat zijn gol­ven prin­ci­ple inhoudt:

Een diep­gaand onder­zoek naar terugk­erende ver­schi­jnse­len in de pri­jsstruc­tu­ur (de gol­ven) heeft bepaalde feit­en aan het licht gebracht die, al zijn ze niet alti­jd even uit­ge­spro­ken, een lei­draad vor­men die de richt­ing van de trend aangeven en wan­neer deze gaat draaien.”

Om daaraan toe te voe­gen: Gol­ven mak­en geen fouten, maar mijn analy­ses mogelijk wel”. Dat is vrij te ver­tal­en naar dat wan­neer een analyse niet uitkomt, ligt dat aan de toepass­ing van het gol­ven principe in plaats van aan het principe zelf.

Inter­es­sant is dat meneer Collins vaak aan­vra­gen kreeg van mensen die dacht­en dat ze de beurs kon­den voor­spellen en graag pub­liciteit wilden in zijn tijdschrift/dienst. Collins vroeg ze dan sim­pel om eerst de beurzen eens een tijd­je te voor­spellen en dat aan hem alleen door te geven. Uit­er­aard bleef er zo goed als nie­mand over die een daad­w­erke­lijk voor­spel­lende waarde had. En toen kwam Ralph met zijn aan­vraag. Onder­staande grafiek hoort bij de koer­son­twik­kel­ing van die tijd.

Dow Jones Elliott

Links is nog het eind van de crash te zien, die in 1929 startte. De koers was inmid­dels fors opgelopen en begin 1935 is waar we nu naar moeten kijken. Vanaf de top in feb­ru­ari 1935 op 108.3 pun­ten, was de koers 11% geza­kt en aangekomen bij de 96 pun­ten. 

Met de impact van de crash nog redelijk vers in het geheugen, was het opti­misme ver te zoeken onder de anal­is­ten. 
Elliott zag echter dat de trend vanaf 1932 al was gedraaid en dat er een ver­snelling aanstaande was. De dal­ing van 11% van begin 1935 was vol­gens zijn analyse niet meer dan een cor­rec­tie. 

Hij meldde in een telegram aan Collins: All aver­ages are mak­ing final bot­tom”, alle beurzen zetten nu de uitein­delijke bodem. Dat was in maart en wel op het punt dat de bodem ook daad­w­erke­lijk werd geplaatst zoals de grafiek laat zien.

Dit had Collins ongetwi­jfeld niet eerder meege­maakt. Een glob­ale trend aangeven is 1, maar ook nog eens een draai aangeven op het juiste moment is toch een ander ver­haal. 
Voor de mensen die al wat gevorderd zijn met de Elliott the­o­rie, heb ik hieron­der de telling bij het koersver­loop van die tijd geplaatst. 

Dit maakt voor mij duidelijk hoe en waarom Ralph de draai in maart 1935 zo goed heeft voorspeld.

Elliott Wave Dow Jones

Het valt namelijk op dat het koersver­loop zich in deze peri­ode in zeer duidelijke patro­nen werd gevor­md. Daar had hij geluk” mee zou je kun­nen stellen. 

Wat opvalt is de rode 5-wave sti­jging vanaf de bodem in 1933. Deze 5-wave sti­jging gaf aan dat de trend na de crash was gedraaid naar opwaarts. Deze rode 5-wave was dan ook een golf 1 sti­jging en werd na de top opgevol­gd door een golf 2 cor­rec­tiedal­ing. Deze zette een bodem in 1934, waar­na het waarschi­jn­lijk nog onduidelijk was of de com­plete golf 2 was afgerond, of pas een eerste dal­ings­golf ervan. Het antwo­ord werd echter gegeven met wat daar­na gebeurde: een (blauwe) 5-wave sti­jging werd gevor­md. 

Deze 5-wave sti­jging gaf dus opnieuw aan dat de trend ook op deze schaal was gedraaid naar opwaarts. De golf 2 cor­rec­tie was dus voltooid. 
De blauwe 5-wave was weer een rode 1 en de 11% cor­rec­tie van begin 1935 was een rode 2. Deze liet waarschi­jn­lijk een zeer duidelijke struc­tu­ur zien, waar­door het eind­punt van de cor­rec­tie ingeschat kon wor­den. Uitein­delijk vol­gde een rode 3 sti­jging. 

Voor wie het niet weet; een golf 3 is vaak het heftigst, zie ook de rode 3 sti­jging van 1933.

Mijn per­soon­lijke toevoeg­ing is dat Ralph natu­urlijk alles zelf heeft ont­dekt, maar zek­er geholpen werd door het duidelijke koersver­loop van toen. Had hij bijvoor­beeld het koersver­loop van rond 2000 of 2010 gehad, dan zou het waarschi­jn­lijk aanzien­lijk lastiger zijn geweest om Collins te over­tu­igen. Het is echter gegaan zoals het is gegaan en Collins was wel degelijk onder de indruk. Elliott voor­spelde de bodem op exact de dag dat de bodem ook gezet zou worden.

Twee maan­den lat­er, toen de sti­jging de koers fors had toen oplopen, besloot Collins om zich met zijn bedrijf/dienst te abon­neren op de analy­ses van Elliott. Vol­gens hem was de Elliott the­o­rie ver­reweg de beste voor­spellingsmeth­ode die hij was tegengekomen. Elliott deed een tegen­voors­tel. Hij liet Collins voor 2 jaar zijn analy­ses zien. Indi­en Collins na 2 jaar nog tevre­den was, wilde Elliott dat Collins een boek zou samen­stellen met de Elliott the­o­rie om aan het grote pub­liek te verkopen. Collins werd namelijk gezien als een zeer kundig auteur.

En na 2 jaar gebeurde dat. Op 31 augus­tus 1938, Elliott was toen 67 jaar oud, werd het boek The Wave Prin­ci­ple uit­ge­bracht. Enkele weken na het uitkomen van zijn boek ver­huis­de Elliott met zijn vrouw naar de buurt van Wall Street. Op 10 novem­ber maak­te hij de eerste van een lange reeks analy­ses. Daarin gaf hij zijn verwachtin­gen op basis van zijn theorie.

Deze analy­ses ver­sch­enen onregel­matig, alleen wan­neer de sit­u­atie daarom vroeg, vari­erend van 3 tot 7 analy­ses per jaar tussen 1938 en 1945. Dankz­ij Collins mocht Elliott 12 artike­len schri­jven over zijn the­o­rie in het gerenom­meerde Finan­cial World Mag­a­zine en daar­door maak­te Ralph defin­i­tief naam met zijn bevin­din­gen. Een fraaie intro­duc­tie werd voor hem geschreven zoals hieron­der is te zien.

R.N. Elliott Financial World Magazine

Na deze artike­len, ging Elliott zijn the­o­rie bred­er trekken dan alleen de beurzen en bekeek hoe zijn bevin­den terug te vin­den waren in het menselijke gedrag in zijn alge­meen­heid op het gebied van economie en soci­olo­gie. Elliott had zelf in 1938 al geo­ordeeld dat zijn the­o­rie zich niet beperk­te tot alleen de beurzen, maar ook terug te vin­den was in de wet­ten van het uni­ver­sum, zoals blijkt uit het stuk over de frac­tal­en. Hij schri­jft hierover:

No truth meets more gen­er­al accep­tance than that the uni­verse is ruled by law. With­out law, it is self-evi­dent there would be chaos, and where chaos is, noth­ing is…Very exten­sive research in con­nec­tion with…human activ­i­ties indi­cates that prac­ti­cal­ly all devel­op­ments which result from our social-eco­nom­ic process­es fol­low a law that caus­es them to repeat them­selves in sim­i­lar and con­stant­ly recur­ring seri­als of waves or impuls­es of def­i­nite num­ber and pattern…The stock mar­ket illus­trates the wave impulse com­mon to social-eco­nom­ic activity…It has its law, just as is true of oth­er things through­out the universe.” 

Vrij ver­taald: het uni­ver­sum zit vol wet­ten, anders zou er chaos heersen. Het gedrag van mensen op soci­aal en economisch gebied vol­gt ook een wet en die er voor zorgt dat het gedrag zich bli­jft her­halen op vergelijk­bare manieren in golf­be­weg­in­gen. De aan­de­len­markt laat dit zien in haar koers­be­weg­in­gen, die ook wet­ten hebben waar ze aan voldoen.” 

Op het gebied van zijn analy­ses ging het Ralph voor de wind, maar prive kreeg hij te mak­en met een enorme tegenslag. Zijn vrouw Mary Eliz­a­beth, met wie hij 38 jaar was getrouwd, stierf op 72 jarige leefti­jd. 

Ze was zijn ste­un en toev­er­laat in zware tij­den. De laat­ste analyse van Elliott ver­scheen in augus­tus 1945. Daar­na begon hij te werken aan wat hij als zijn laat­ste werk beschouwde, Nature’s Law — The Secret of the Universe.

Nature's Law Elliott

Hierin beschreef hij alles wat hij de afgelopen 15 jaar had ont­dekt over de beurzen en de con­nec­tie met de natu­ur. In juni 1946 kwam het boek uit. In juli en decem­ber 1946 bracht hij nog tweemaal een korte analyse uit. Ralph had echter last van chro­nis­che bloedar­moede en dat werd steeds ern­stiger. In 1947 werd hij door zijn Wall Street vrien­den overge­haald om toch een arts te bezoeken.

Hij kwam terecht in het Kings Park State Hos­pi­tal, wat gezien kan wor­den als een ver­zorg­ing­ste­huis in com­bi­natie met een zieken­huis. Elliott bleef Collins regel­matig zien en Ralph schi­jnt tot zijn laat­ste dag scherp van geest te zijn geweest. Op 15 jan­u­ari 1948 over­leed Ralph Nel­son Elliott op 76 jarige leefti­jd. Zijn doo­d­soorza­ak was een ontstek­ing aan zijn hart.

De ziek­te van Cha­gas lijkt daaraan ten grond­slag te hebben gele­gen. Hoogst­waarschi­jn­lijk heeft hij deze opgelopen in zijn tijd in Mid­den-Ameri­ka, waar de ziek­te voorkomt, zie onder­staande afbeeld­ing. Een van de symp­tomen van de ziek­te van Cha­gas is overi­gens ook bloedar­moede, waar hij dus lat­er in zijn lev­en steeds meer last van had.

Chagas Elliott

Toen Ralph over­leed, gebruik­ten maar een hand­vol han­de­laren zijn method­iek. 

Tegen­wo­ordig zijn er wereld­wi­jd echter tal­loze gebruik­ers. Ralph Nel­son Elliott zou daar ongetwi­jfeld enorm trots op zijn geweest.

Add a Comment

You must be logged in to post a comment